วันอังคารที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๕๖๑ วันพระ​ ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๗ 🌃🌃🌃 พระกฤช #ฝากคิด #ฝากคำ ๑๖๔ #แม้ราตรีเดียวก็พึงชม…

วันอังคารที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๕๖๑
วันพระ​ ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๗
🌃🌃🌃
พระกฤช #ฝากคิด #ฝากคำ ๑๖๔

#แม้ราตรีเดียวก็พึงชม

ทำสมาธิแบบให้มีที่อยู่(ของจิต)เอาไว้
แล้วเห็นจิตเผลอบ้าง จิตไหลบ้าง
เห็นจิต​เผลอ​.. จะได้สติ
เห็นจิตไหล.. จะได้สมาธิ
เคล็ดลับมีอยู่อย่าง​หนึ่ง​ คือ ทำบ่อยๆ


ครั้งหนึ่ง​ พระพุทธเจ้าตรัสกับพระภิกษุทั้งหลายว่า..
ไม่พึงคิดถึงอดีต ไม่พึงคำนึงถึงอนาคต
เพราะอดีตผ่านไปแล้ว
ผ่านไปแล้วก็ถือว่า..ละไปแล้ว
อนาคตยังไม่เกิด..ก็ยังไม่มี
ผู้ใดที่รู้แจ้ง​ใน​ธรรมปัจจุบัน
อย่างไม่ง่อนแง่น และไม่คลอนแคลน
ให้รู้ธรรมนั้นเนืองๆ​ บ่อยๆ​ ทำบ่อยๆ
บุคคลควรทำความเพียรตั้งแต่วันนี้
เพราะเราไม่อาจรู้ได้ว่า.. ความตายจะมาในวันพรุ่งนี้
(เพราะว่าความผัดเพี้ยนกับมัจจุราชผู้มีเสนาใหญ่นั้น
ย่อมไม่มีแก่เราทั้งหลาย)​

ก็คือ..พึงทำความเพียรอย่างนี้
ไม่เกี่ยงว่ากลางวันหรือกลางคืน
ทำทั้งวันทั้งคืน
ถ้าทำอย่างนี้ได้..
พระองค์ตรัสว่า..พระสันตมุนี…
(สันตะ หมายถึงสงบ, มุนี แปลว่านักบวช​
ศัพท์​นี้​หมายถึงพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์ทั้งหลาย)​
พระสันตมุนี​ย่อม​เรียกผู้มีความเพียรทั้งวันทั้งคืนอย่างนี้ว่า
“ภัทเทกรัตโต”

เคยได้ยินมั้ย?
“ภัทเทกรัตโต” (อ่าน​ว่า​ พัด​-เท​-กะ​-รัด​-โต)​

คัมภีร์บางเล่มแปลเป็นไทยว่า “ผู้มีราตรีเดียวเจริญ”
หรือแปลว่า “ผู้มีราตรีหนึ่งเจริญ”
บางทีก็แปลว่า “แม้ราตรีเดียวก็พึงชม”
…..

ธรรมบรรยายโดย
พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากไฟล์เสียง
แม้ราตรีเดียวก็พึงชม 590930-คอร์สวีนัส ท่าทุ่งนา
ลิงค์ไฟล์เสียง https://bit.ly/2IpMWmH
นาทีที่ 03.45-6.22

😇😇😇

บาท​สวด​ ภัทเทกรัตตคาถา

( หันทะ มะยัง ภัทเทกะรัตตะคาถาโย ภะณามะ เส)

อะตีตัง นาน๎วาคะเมยยะ นัปปะฏิกังเข อะนาคะตัง
-บุคคลไม่ควรตามคิดถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้วด้วยอาลัย ,
และไม่พึงพะวงถึงสิ่งที่ยังไม่มาถึง

ยะทะตีตัมปะหีนันตัง อัปปัตตัญจะ อะนาคะตัง
-สิ่งเป็นอดีตก็ละไปแล้ว , สิ่งเป็นอนาคตก็ยังไม่มา

ปัจจุปปันนัญจะ โย ธัมมัง ตัตถะ ตัตถะ วิปัสสะติ ,
อะสังหิรัง อะสังกุปปัง ตัง วิทธา มะนุพ๎รูหะเย
-ผู้ใดเห็นธรรมอันเกิดขึ้นเฉพาะหน้าที่นั้นๆ อย่างแจ่มแจ้ง ,
ไม่ง่อนแง่นคลอนแคลน , เขาควรพอกพูนอาการเช่นนั้นไว้

อัชเชวะ กิจจะมาตัปปัง โก ชัญญา มะระณัง สุเว
-ความเพียรเป็นกิจที่ต้องทำวันนี้ , ใครจะรู้ความตายแม้พรุ่งนี้

นะ หิ โน สังคะรันเตนะ มะหาเสเนนะ มัจจุนา
-เพราะการผัดเพี้ยนต่อมัจจุราชซึ่งมีเสนามากย่อมไม่มีสำหรับเรา

เอวัง วิหาริมาตาปิง อะโหรัตตะมะตันทิตัง ,
ตัง เว ภัทเทกะรัตโตติ สันโต อาจิกขะเต มุนิ
-มุนีผู้สงบย่อมกล่าวเรียกผู้มีความเพียรอยู่เช่นนั้น ,
ไม่เกียจคร้านทั้งกลางวันกลางคืนว่า ,
” ผู้เป็นอยู่แม้เพียงราตรีเดียว ก็น่าชม”


อ่านบน Facebook