วันจันทร์ที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๖๑ วันพระ​ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๐ 🌠🌠🌠 พระกฤช #ฝากคิด #ฝากคำ ๑๗๙ #เกร็ดสารทเดือนสิบ…

วันจันทร์ที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๖๑
วันพระ​ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๐
🌠🌠🌠

พระกฤช #ฝากคิด #ฝากคำ ๑๗๙

#เกร็ดสารทเดือนสิบ

จะมีเปรตประเภทหนึ่งที่ต้องอาศัยบุญที่ผู้อื่นอุทิศให้
ภาษาชาวบ้าน​เรียกว่า คอย”กินบุญ”ที่ผู้อื่นอุทิศให้
เพราะว่าโลกของเปรตไม่เหมือนกับโลกของมนุษย์
มนุษย์หิวอะไรก็ออกไปหาที่ตลาด..แต่เปรตไม่มี
เปรตเห็นของกินเหมือนกัน..แต่กินไม่ได้
เพราะเขาต้องกินบุญ สิ่งที่เขาเห็นอยู่อยากกิน แต่กินไม่ได้

ปักษ์ใต้จะมีประเพณีชิงเปรต
คือของที่ให้เปรตแต่เปรตกินไม่ได้ คนก็ไปแย่งเปรตกิน

เปรตจริงๆต้องการบุญ
ฉะนั้น​ สิ่งที่เราควรจะทำคือ “บุญ”
บุญนั้นคือ..เอาของที่เรามีอยู่นี้แปลงเป็นบุญ
แปลงสินทรัพย์ให้เป็นบุญ
ไม่ใช่ให้เป็นทุน แต่ให้เป็นบุญ
แล้วอุทิศบุญนั้นให้กับเปรต

เทคนิค.. ทำบุญปุ๊บ..ให้อุทิศปั๊บ!
เพราะเปรตเขารออยู่ตรงนั้นพอดี
ทำปุ๊บ..แล้วก็บอกว่า”เดี๋ยวฉันจะไปอุทิศที่บ้าน”
เปรตไม่รอ..กลับไปแล้ว! เดินร้องไห้ไปแล้ว!
ฉะนั้น​ เทคนิคก็คือ
“เกิด​บุญเมื่อไหร่ ให้อุทิศตอนนั้นเลย”

เหมือนที่พระเจ้าพิมพิสาร ทำบุญใหญ่ถวายวัดแรก
ชื่อว่าวัดเวฬุวัน เป็นสวนไผ่
อุทิศที่เพื่อสร้างวัด อุทิศแล้วได้บุญใหญ่
เปรตที่เป็นญาติของพระองค์ก็มารอรับส่วนบุญ
แต่พระองค์ไม่รู้ ก็เลยไม่ได้อุทิศ
ผิดไหม? ไม่ผิด!
เป็นความผิดของเปรตเองที่ไปเป็นเปรต​ ใช่ไหม?
คนที่จะอุทิศได้แต่​ลืมที่จะอุทิศ..อย่างนี้​ไม่ผิด
แต่ว่า..ถ้าท่านรู้ว่าอุทิศได้ แล้วไม่ได้อุทิศ..ก็น่าเสียดาย!
เพราะผู้ที่จะมารับ(ส่วนบุญ)เป็นญาติเราทั้งนั้น

ทีนี้​ คืนนั้นเปรตเสียดาย
บุญใหญ่ขนาดนี้แต่เราไม่มีส่วนแห่งบุญนั้น
ถ้าได้ส่วนแห่งบุญนั้นจะได้พลิกจากเปรตไปเป็นเทวดาได้เลย
แต่เปรตเขาไม่รู้ขนาดนั้นหรอก
รู้​แค่ว่า..ถ้าได้แล้วมันหายหิว
เปรตเป็นภพภูมิที่หิวอยู่เรื่อย
หิวบุญ..แล้วก็ไม่รู้ว่าหิวบุญ
แล้วไม่รู้ว่าตัวเองต้องการบุญ
มีเปรตจำนวนน้อยมากที่รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองต้องการนั้นคือ”บุญ”
บางคนมีบุญมากๆ​ ก็อาจจะมีเปรตมาบอกขอส่วนบุญ

พวกเราอุทิศกันบ้างไหม?
แล้วก็ไม่ต้องกลัว​นะ​ (เพราะ​ว่า​เป็น)​ญาติเราทั้งนั้น…

ธรรมบรรยายโดย
พระอาจารย์กฤช นิฺมมโล
🌠🌠🌠
เรียบเรียงจากแผ่นบ้านจิตสบาย ๒
ไฟล์ 02-14-551014 เปรตญาติพระเจ้าพิมพิสาร
ลิงค์ไฟล์เสียง https://bit.ly/2MR0Sn1
(นาทีที่ 01.45-05.10)


อ่านบน Facebook