วรรคทอง วรรคธรรม

ความประมาทล่วงเกิน

วรรคทอง วรรคธรรม#๑๐๒ "ความประมาทล่วงเกิน" เราเชื่อกันว่า... จิตของพระพุทธเจ้า ...ไม่มีขอบเขต พระธรรมของพระพุทธองค์ ...ก็ไม่มีขอบเขต จิตของพระอรหันต์ทั้งหลาย ...ก็ไม่มีขอบเขต (ด้วยความที่) จิตท่านไม่มีขอบเขตเนี่ย.. (ในอีกแง่หนึ่ง ก็ทำให้) ล่วงละเมิดที่ไหนก็ได้ (ด้วย) นะ ล่วงละเมิดปุ๊บ ! ก็มี "โทษ" รออยู่นะ ! แต่ ...
Read More

หาเครื่องอยู่ให้จิต

วรรคทอง วรรคธรรม #๑๐๑ หาเครื่องอยู่ให้จิต ..ใจคิด ..จะรู้สึกได้ง่ายถ้ามีเครื่องอยู่ คนที่ฟุ้งซ่านไม่มีเครื่องอยู่ ก็หาเครื่องอยู่เอาไว้ จะอยู่กับอะไร ? อยู่กับลมหายใจ (ก็ได้) อยู่กับเคลื่อนไหวของร่างกายก็ได้ แล้่วพอมันผิดไปจาก (เครื่องอยู่) นั้น .. "รู้สึกตัว" "รู้สึกตัว" รู้อะไร ? รู้ว่าเผลอไป รู้ว่าคิดไป ไม่ต้องสนใจว่าคิดอะไร ก็แค่ ...
Read More

เห็นความเคลื่อนของจิต จิตจะตั้งมั่นพอดี

วรรคทอง วรรคธรรม #๑๐๐ เห็นความเคลื่อนของจิต จิตจะตั้งมั่นพอดี การมีที่อยู่จึงจะรู้ ให้มีประโยชน์ว่า.. มีสติรู้กิเลสได้ง่ายขึ้น พอรู้ไปมาก ๆ เข้า เราจะมีทักษะในการรู้ เขาเรียกว่า 'รู้สภาวะ' สภาวะที่ว่านี้ มันไม่ใช่เป็นคน ไม่ใช่เป็นสัตว์ แต่เป็นอาการทางใจ อาการที่มันเผลอไป ก่อนจะเผลอ มันมีการเคลื่อนจากที่อยู่ตรงนี้ อันนี้เขาเรียกว่าต้องอาศัยทักษะ แรก ๆ ถ้าใครไม่เห็นเคลื่อน ให้รู้ไปถึงตอนที่มันมีกิเลสแล้วก็โอเค ยังถือว่า ...
Read More

ทุกข์เพราะไปขืนและฝืนโลก

วรรคทอง วรรคธรรม #๙๙ ทุกข์เพราะไปขืนและฝืนโลก ...ที่เราทุกข์กับโลกที่มันเปลี่ยนแปลง เพราะว่า ..เราต้องการให้คนนี้เป็นอย่างนี้ คนนั้นต้องเป็นอย่างนั้น สิ่งนั้นต้องเป็นอย่างนี้.. ตามใจเรา แล้วเราไม่ได้สร้างเหตุน่ะ ! อยากให้มันเป็นอย่างนี้ แล้วไม่ได้ใส่เหตุมัน แล้วมันไม่เป็นตามปรารถนา.. แล้วเราก็ทุกข์ ! พอได้สิ่งนี้ขึ้นมา ..แม้แต่ได้แล้วนะ ! ต้องการให้มันอยู่ตลอดไป.. เป็นไปไม่ได้อีก ! ใจเราเนี่ยไปขืน.. ขืนกับความจริงของโลก ทำให้ใจนี่ต้องทุกข์อยู่เสมอ ใจไม่เข้าใจความจริงของโลก จึงไปขืนและไปฝืนโลก.. เข้าใจมั้ย ...
Read More

สติชิมลาง

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๘ สติชิมลาง ...สภาวะแท้ ๆ ไม่บอกว่ามีตัวตนอะไรเลย นั่นเวลาเราดู (สภาวะ) มีฉันอยู่นะ ! มันก็เกือบ ๆ (เป็นสติแท้ ๆ) แล้ว แต่ยังไม่ใช่ ! ...มีสติรู้ว่าฉันกำลังโกรธเนี่ยนะ เกือบใช่แล้ว เริ่มมีพัฒนาการแล้ว ...
Read More

พ้นทุกข์ด้วยปัญญา

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๗ พ้นทุกข์ด้วยปัญญา ความเผลอไป เพลินไปเนี่ย.. จะทำให้ไม่เห็นสภาวะ ความบีบบังคับ พยายามทำสมถะนี่นะ.. จะไม่เห็นไตรลักษณ์ พอไม่เห็นไตรลักษณ์.. ก็จะไม่เกิดปัญญา ไม่ถึงจุดหมายแห่งการปฏิบัติของเรา จุดหมายของการปฏิบัติคือ.. ปฏิบัติแล้วต้องเกิดปัญญา เพราะว่าจุดหมายหลังจากเกิดปัญญาคือ ..พ้นทุกข์ จะพ้นทุกข์ได้ด้วยปัญญา จะมีปัญญาได้ด้วยจากการเห็นไตรลักษณ์ ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล เรียบเรียงจากการแสดงธรรม ณ คอร์สปฏิบัติธรรมเนยยะ วันที่ ๑ เมษายน ๒๕๕๙ ไฟล์ ...
Read More

รูป – นาม สอนใจแง่ใด – แง่หนึ่ง

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๖ รูป - นาม สอนใจแง่ใด - แง่หนึ่ง เราต้องเรียนแบบมีความรู้สึกตัว - ตื่นตัวขึ้นมา เอาความจริงให้จิตดู แล้วต่อไป "สิ่งที่เห็น" มันจะสอนจิตเอง "รูปธรรม" ที่เราเห็น ..มันจะสอนตัวเอง "นามธรรม" ที่เราเห็น ...
Read More

จับผิดนักเล่นกล

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๕ จับผิดนักเล่นกล จิตเนี่ยถูกหลอกให้สนใจข้างนอก เหมือนโลกนี้เล่นกลกับเรา แล้วเราก็ถูกโลกนี้หลอกไปเรื่อย ๆ จับมันไม่ได้สักที.. จับกลนี้ไม่ได้สักที (แม้ว่า) พอมีพระพุทธเจ้าเฉลยกลแล้วเนี่ยนะ เราก็ยังมองไม่ออก.. เพราะถูกหลอกอยู่ พระพุทธเจ้าบอกว่า ‘มองเข้ามาข้างใน ดูที่ใจนี้’ ถ้าเข้าใจตรงนี้แล้วนะ ! โลกนี้เล่นกลหลอกเราไม่ได้ พอเล่นกลหลอกเราไม่ได้แล้วเนี่ยนะ.. จะเกิดน้อยลง ! ที่ยังเกิดอยู่เนี่ย (แสดงว่า) ยังถูกมันหลอกอยู่นะ ! ยังรู้ทันมันไม่หมด ...
Read More

ยิ้มหวาน ๆ ^____________^

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๔ ยิ้มหวาน ๆ ^___^ ก่อนจะทำกรรมฐานนะ ! ให้ยิ้มหวาน ๆ ก่อน ยิ้มหวาน ๆ คือ... ใจเบิกบาน ทำให้ใจเบิกบานขึ้นมาก่อน สมาธิที่ดี หรือ กรรมฐานที่ดี ไม่ใช่ซึม ไม่ใช่แน่น ไม่ใช่หนัก ๆ ไม่ใช่เพ่ง เพราะฉะนั้น ...
Read More

นักปฏิบัติธรรม (ไม่) ประหลาด !

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๓ นักปฏิบัติธรรม (ไม่) ประหลาด ! การเจริญสติในชีวิตประจำวัน เป็นของสำคัญ วิธีเจริญสติ ไม่ใช่ว่าไปทำตัวแปลกแยกจากสังคม ไม่ใช่ทำตัวแปลกแยกจากเพื่อน ๆ (แต่ให้) ทำตัวเนียน ๆ ไปกับสังคม ให้เขามองไม่ออกเลยว่า.. เรากำลังปฏิบัติธรรมอยู่ เจริญสติไม่ขวางโลก แล้วก็ไม่แปลกแยกจากโลก อยู่กับโลกได้โดยไม่มีใครรู้ (ว่าเรากำลังปฏิบัติธรรม) เลย ...
Read More