“.. ใครติดเพ่ง ลองนั่งยิ้มก่อน! ไม่ต้องคิดว่า ‘ฉันกำลังจะทำสมาธิ’ นั่งยิ้ม แล้วก็รู้ตัวสบายๆ ไม่เพ่งจุดไหน แล้วพอมันมีอะไรผิดจากนี้.. ให้รู้ทัน! เช่น ‘กูจะนั่งไปทำไมวะ?’ ไอ้’กูจะนั่งไปทำไมวะ?’ เนี่ยคือ.. ความปรุงแต่งทางนามธรรม.. คือทางจิต อันนี้คือ ‘เผลอคิด เราจะไม่ห้ามว่า.. จงอย่าคิด! แต่จะฝึกรู้ทันว่า.. มีสิ่งหนึ่งที่ผิดไปจากการนั่งรู้ตัวเฉยๆ โดยมี‘นั่งสบายๆ’ เป็น ”ที่อยู่” เพื่อเทียบว่า..ความเผลอเป็นอย่างไร? ความเพ่งเป็นอย่างไร? เพราะทั้งเผลอและเพ่ง มันผิดไปจากความรู้ตัวสบายๆ ..”

.. พระธรรมเทศนา โดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล ..

วันที่ ๑๙ เมษายน ๒๕๕๘ แผ่น CDวิถีธรรม๒ (580419 พลิกอกุศลเป็นกุศล Track 14 คำถามฯ)