วันเสาร์ที่ ๖ มีนาคม ๒๕๖๔ วันพระ แรม ๘ ค่ำ เดือน ๔ พระกฤช #ฝากคิด #ฝากคำ #จาคะกิเลส การฝึกปฏิบัติเพื่อไม่มีตัวตน ก็คือ ฝึกจาคะ ก่อนที่จะไปเป็นพระโสดาบัน .. ก่อนจะบรรลุมรรคผลแล้วเห็นว่า “กายนี้-ใจนี้ไม่ใช่ตัวเรา” ก็ต้องฝึกตัว “จาคะ” นี้ด้วย ทำ ‘ความเห็นแก่ตัว’ ให้มันเบาบางจางคลายไปบ้าง ด้วยการฝึกที่จะไปช่วยเหลือคนอื่น ด้วยการให้วัตถุสิ่งของกับเขา .. ละความเห็นแก่ตัว ถ้าฝึกปฏิบัติ แต่ยังเห็นแก่ตัวอยู่.. ก็ยาก!! เรียกว่า “ยึดมั่นถือมั่น ‘ความเป็นตัวตน’ อย่างเหนียวแน่น” มันก็ยากจะเกิดมรรคผล ต้องฝึกจาคะ! ….. “จาคะ” นอกจากจะมีการ ‘สละวัตถุสิ่งของ’ แล้ว มันต้องมีใจกล้าพอที่จะ ‘จาคะกิเลส’ ตัวเองด้วย คนเราเนี่ยตามใจกิเลสมานาน อยากได้อะไรก็จะตามใจกิเลส ทำให้มันสมอยาก คือเอาสิ่งที่อยากได้นั้นมาให้ได้ แสวงหาสิ่งนั้นมาให้ได้ ได้ด้วยความชอบธรรมก็ดีไป ถ้าไม่ได้ด้วยความชอบธรรม.. ถ้าไม่มีสำนึกของศีลเลย.. ก็ไปแสวงหาแบบไม่ชอบธรรม อย่างนี้เรียกว่าไม่มี “จาคะ” เลย ไม่สละกิเลสออกไปได้เลย เพราะฉะนั้น..ต้องฝึกสละด้วยนะ! กิเลสที่เกิดขึ้นมา รู้ทัน!.. แล้ว “จาคะ(กิเลส)” ไป รู้ทัน.. แล้ว “จาคะ(กิเลส)”ไป ต้องฝึกจาคะ! พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล เรียบเรียงจาก ถาม-ตอบ รายการธรรมะสว่างใจ เมื่อวันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔ ลิงค์แสดงธรรม https://www.facebook.com/Watsanghathan.Nonthaburi/videos/898255431021786 (นาทีที่1.07.12-1.07.58)