“.. น้ำตาไหลแต่ละครั้งให้ .. “รู้ทัน” กุศลที่เป็นปีติ ท่านก็ไม่ให้จมในปีติ ความโศกที่ว่าเป็น ‘ความพลัดพราก’ ก็ไม่ไห้จมกับความคิดซ้ำในความพลัดพรากอันนั้น จนกลายเป็น.. ร้องไห้                    จะร้องไห้ด้วย ‘ปีติ’ หรือ ‘พลัดพราก’ ให้รู้ทัน !ไม่ให้จมนานนะ !น้ำตาไหลแต่ละครั้งให้ “รู้”           แยกให้ออกว่าเป็น ‘กุศล’ หรือ ‘อกุศล’แล้วไม่ว่าจะเป็นกุศล หรือ อกุศล.. รู้ทันไหม ?                      ถ้ารู้ไม่ทัน ใช้ไม่ได้ทั้งคู่ ..”

.. พระธรรมเทศนา โดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล ..                                                                                      วันที่ ๒๒ ตุลาคม  ๒๕๕๙  ไฟล์ 591022 บุญอุทิศให้พ่อ