วรรคทอง วรรคธรรม#๑๐๓

แค่ลอด ..ก็รอดแล้ว

…ใครเคยเดินป่ามั้ย ?
(ถ้าพุ่มไม้ขวางทาง) ก็ไม่จำเป็นต้องไป (ถาง) ทำทางให้มันเตียน

อุปสรรคต่าง ๆ ไม่ต้องไปฝ่าฟัน
(คือไม่จำเป็นจะต้อง)ไปฟัน ๆ ๆ ให้มันราบไปกับฝีมือของเรานะ ..ไม่ต้อง !

แค่ลอด ..ก็รอดแล้ว ! เข้าใจมั้ย ?
ฟังดี ๆ นะ แค่ลอด ก็รอดจากตรงนั้นมาแล้ว
ไม่ต้องไปทำลายมัน

เราเจอ (กิเลส) อะไรนะ เราจะมีความรู้สึกอย่างหนึ่งว่า
ฉันต้องจัดการมันให้ได้

(เคย) เป็นอย่างนั้นมั้ย ?
มีกิเลสมา.. ‘ฉันต้องฆ่ามันให้ได้ ต้องจัดการมันให้หาย’

จริง ๆ ไม่ต้องอะไรมาก แค่ (รู้จักกิเลส) รู้จักมัน
ตอนรู้จักมันนะ สติรักษาจิตทันที
มีสติปุ๊บ ! ..รอดแล้ว !

ไม่ต้องไปตั้งเป้าว่าต้องทำลายกิเลสตัวนั้น
แค่รู้ว่ามีกิเลสตัวนั้น ..รอดแล้ว !
แล้วไปง่าย ไปเร็ว

เพราะจุดหมายปลายทาง .. จุดหมายของการเดินทาง
ไม่ใช่ไปทำให้พุ่มไม่นี้หายไป .. ให้กิ่งไม่นี้หายไป

แต่คือ ทำให้มันไปถึงจุดหมาย เอาตัวนี้เป็นจุดหมาย

ฉะนั้น อย่าเสียเวลากับการห้ำหั่นกับกิเลส
แค่รู้จัก

ขณะรู้จัก จิตมีสติ แล้วสติรักษาจิตเอง
ไม่ต้องไปเสียเวลาฆ่ามัน

ไม่ต้องเสียเวลาที่จะคิดว่า ‘จะทำยังไงให้มัน (กิเลส) หายไปจากชีวิต’
ไม่หาย ! เพราะเราเป็นปุถุชน

ผู้หนา เหนอะหนะ หนักแน่น เหนียวหนึบหนับ ไปด้วยกิเลส
มันไม่มีทางพ้นไปได้หรอก

แค่รู้จักมัน
ตอนรู้จักเนี่ย ! รอดทันที
เพราะสติรักษาจิตเรียบร้อยแล้วในขณะนั้น…

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากการแสดงธรรม ณ คอร์สรู้ธรรม ครั้งที่ ๔
วันที่ ๔ เมษายน ๒๕๕๘

รับฟังเสียงธรรมได้ที่แผ่นซีดีรู้ธรรม ๒, ๓, ๔
ไฟล์ 05 – รู้ธรรม580406 – ธรรมที่ไม่เนิ่นช้า ระหว่างเวลา ๐๔.๓๒ – ๐๖.๓๖
สามารถดาวน์โหลดเสียงธรรมได้ที่ http://bit.ly/2ey2P6A

วรรคทอง วรรคธรรม#๑๐๒

“ความประมาทล่วงเกิน”

เราเชื่อกันว่า…
จิตของพระพุทธเจ้า …ไม่มีขอบเขต

พระธรรมของพระพุทธองค์ …ก็ไม่มีขอบเขต
จิตของพระอรหันต์ทั้งหลาย …ก็ไม่มีขอบเขต

(ด้วยความที่) จิตท่านไม่มีขอบเขตเนี่ย..
(ในอีกแง่หนึ่ง ก็ทำให้) ล่วงละเมิดที่ไหนก็ได้ (ด้วย) นะ

ล่วงละเมิดปุ๊บ ! ก็มี “โทษ” รออยู่นะ !
แต่ (แม้) ท่านไม่ได้เอาโทษกับเราด้วยนะ
(มันก็) “เป็นไปตามกรรม”

ฉะนั้น ..อย่า ! ..
อย่าเล่นกับของที่ควรบูชา !

อย่าเล่นกับสิ่งที่ควรบูชา !
(ถ้าเผลอประมาทไป ก็) ระลึกให้ได้ถึงความผิดพลาดของตัวเองให้ทัน

ระลึกให้ได้ถึง…
ความประมาทล่วงเกินครูบาอาจารย์
ความประมาทล่วงเกินในพระรัตนตรัย

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

วันที่ ๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๗ เรียบเรียงจากการแสดงธรรม ณ ฐณิชาฌ์ รีสอร์ท
แผ่นซีดี วิถีธรรม๓ ไฟล์ 571116_มรดกที่ถูกลืม
แทรก 03.ขอขมาหลวงพ่อคำเขียน ระหว่างเวลา ๐๖.๒๐-๐๗.๔๘
สามารถดาวน์โหลดเสียงธรรมได้ที่ http://bit.ly/2kRnk5n

วรรคทอง วรรคธรรม #๑๐๑

หาเครื่องอยู่ให้จิต

..ใจคิด ..จะรู้สึกได้ง่ายถ้ามีเครื่องอยู่
คนที่ฟุ้งซ่านไม่มีเครื่องอยู่ ก็หาเครื่องอยู่เอาไว้

จะอยู่กับอะไร ?
อยู่กับลมหายใจ (ก็ได้)

อยู่กับเคลื่อนไหวของร่างกายก็ได้
แล้่วพอมันผิดไปจาก (เครื่องอยู่) นั้น .. “รู้สึกตัว”

“รู้สึกตัว” รู้อะไร ?
รู้ว่าเผลอไป รู้ว่าคิดไป

ไม่ต้องสนใจว่าคิดอะไร ก็แค่ “รู้” ว่าคิด
แต่ตอนคิดนะ ! คิดในเรื่องราว

(ตอนรู้ รู้ว่าใจคิด)
แต่พอรู้แล้ว.. ก็ไม่ต้องไปห้ามความคิด
ถ้าไปห้ามความคิด.. งานจะเยอะ !
…
จิตมีปกติจะต้องรู้อารมณ์
ถ้าเราไม่อยากให้มันคิด บังคับมันไว้อยู่กับที่เนี่ยนะ !
เราจะทำงานมาก หนักและเครียด…

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากการแสดงธรรม ณ บ้านจิตสบาย
วันที่ ๒๔ เมษายน ๒๕๕๙
ไฟล์ 590424_ พระอริยเจ้า มีใจดั่งมฤค Track 07.พระอริยเจ้า มีใจดั่งมฤค
ระหว่างเวลา ๘.๔๕-๑๐.๕๕ ดาวน์โหลดรับฟังได้ที่ http://bit.ly/1NIiYHx

วรรคทอง วรรคธรรม #๑๐๐

เห็นความเคลื่อนของจิต จิตจะตั้งมั่นพอดี

การมีที่อยู่จึงจะรู้ ให้มีประโยชน์ว่า..
มีสติรู้กิเลสได้ง่ายขึ้น

พอรู้ไปมาก ๆ เข้า เราจะมีทักษะในการรู้
เขาเรียกว่า ‘รู้สภาวะ’

สภาวะที่ว่านี้ มันไม่ใช่เป็นคน ไม่ใช่เป็นสัตว์
แต่เป็นอาการทางใจ

อาการที่มันเผลอไป
ก่อนจะเผลอ มันมีการเคลื่อนจากที่อยู่ตรงนี้
อันนี้เขาเรียกว่าต้องอาศัยทักษะ

แรก ๆ ถ้าใครไม่เห็นเคลื่อน
ให้รู้ไปถึงตอนที่มันมีกิเลสแล้วก็โอเค
ยังถือว่า ..ยังเกิดกุศลคือ เกิดสติ !

แต่พอเรามีทักษะมากขึ้นเนี่ย
จากที่มีที่อยู่แล้วนะ ตอนมันเผลอเนี่ย

มันไม่ใช่ว่าจะแวบไปอย่างเดียวนะ !
มันจะมีอาการเคลื่อน

ถ้าใครเห็นอาการเคลื่อนได้เนี่ย !
จะได้กุศลอีกตัวหนึ่ง เป็นกุศลที่ ..พิเศษมากเลย

คือเรียกว่า ถ้าเห็นอาการเคลื่อน ก็จะได้สมาธิตัวที่เป็นจิตตั้งมั่น

จิตตั้งมั่นแปลว่า ..มันไม่เคลื่อน
แต่ถ้าเคลื่อนแสดงว่า ..มันไม่ตั้งมั่น

ถ้าเห็นความเคลื่อนของจิต
จิตจะตั้งมั่นพอดีเพราะไปเห็นจิตพอดี !

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากการแสดงธรรม ณ สวนธรรมธาราศัย นครสวรรค์
วันที่ ๑๖ ตุลาคม ๒๕๕๘

รับฟังเสียงธรรมที่แผ่นซีดีศาลาเรียนรู้กายใจ
ไฟล์ 1.08.บทเรียนชาวพุทธ – เดินปัญญา
ระหว่างเวลา ๐๓.๓๓-๐๔.๕๖
ดาวน์โหลดที่ลิงก์ http://bit.ly/2ianEu4

วรรคทอง วรรคธรรม #๙๙

ทุกข์เพราะไปขืนและฝืนโลก

…ที่เราทุกข์กับโลกที่มันเปลี่ยนแปลง
เพราะว่า ..เราต้องการให้คนนี้เป็นอย่างนี้

คนนั้นต้องเป็นอย่างนั้น
สิ่งนั้นต้องเป็นอย่างนี้.. ตามใจเรา

แล้วเราไม่ได้สร้างเหตุน่ะ !
อยากให้มันเป็นอย่างนี้ แล้วไม่ได้ใส่เหตุมัน
แล้วมันไม่เป็นตามปรารถนา.. แล้วเราก็ทุกข์ !

พอได้สิ่งนี้ขึ้นมา ..แม้แต่ได้แล้วนะ !
ต้องการให้มันอยู่ตลอดไป.. เป็นไปไม่ได้อีก !

ใจเราเนี่ยไปขืน.. ขืนกับความจริงของโลก
ทำให้ใจนี่ต้องทุกข์อยู่เสมอ

ใจไม่เข้าใจความจริงของโลก
จึงไปขืนและไปฝืนโลก.. เข้าใจมั้ย ?

ปัญญาตรงนี้ต้องสร้าง
ไม่ใช่อยู่ ๆ จะมีปัญญาฉลาดขึ้นมา

เห็นโลกแล้วเข้าใจ (เอง) ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ! ..
ต้องสร้าง (เหตุ)

การสร้างปัญญาตรงนี้ขึ้นมา.. มันมีกระบวนการฝึกฝน
ซึ่งกระบวนการฝึกฝนตรงนี้..
แล้วแต่ว่าพระพุทธเจ้าจะสอนใคร ?

ส่วนใหญ่เนี่ยนะ ! มันจะอยู่ในเรื่องของไตรสิกขา
คือเรียนเรื่อง ๓ เรื่อง

ไตรสิกขา แปลว่า ..การศึกษา ฝึกฝน ๓ เรื่อง
คือ ศีล สมาธิ ปัญญา

แต่ภาษาที่ถูกต้องเต็ม ๆ นะ ก็คือ
สีลสิกขา จิตตสิกขา แล้วก็ ปัญญาสิกขา

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากการแสดงธรรม ณ บ.โตโยต้า ชัยรัชการ จก.
วันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๕๕๙

รับฟังเสียงธรรมที่แผ่นซีดี วิถีธรรม ๑
ไฟล์ 590312 – 01.ปัญญาเข้าใจโลก ระหว่างเวลา ๐๘.๑๑-๐๙.๑๓
ดาวน์โหลดเสียงธรรมที่ลิงก์ http://bit.ly/2icISre

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๘

สติชิมลาง

…สภาวะแท้ ๆ ไม่บอกว่ามีตัวตนอะไรเลย
นั่นเวลาเราดู (สภาวะ) มีฉันอยู่นะ !
มันก็เกือบ ๆ (เป็นสติแท้ ๆ) แล้ว แต่ยังไม่ใช่ !

…มีสติรู้ว่าฉันกำลังโกรธเนี่ยนะ เกือบใช่แล้ว
เริ่มมีพัฒนาการแล้ว แต่ยังไม่ใช่

มันยังดีว่า ..มันเริ่มเตือนตัวเองได้
แต่ว่ามันยังไม่ใช่เห็นสภาวะแท้ ๆ

เห็นสภาวะแท้ ๆ ต้องเห็นสภาวะ แล้วมันโชว์ความจริงเลยทันที
สภาวะนั้นจะโชว์ความจริงเลยทันทีว่า ..มันไม่ใช่เรา

แต่จิตมันจะเห็นหรือเปล่า ยังไม่แน่
มันจะโชว์ความจริงเลยว่า ..เป็นความโกรธ

โชว์ความจริงเลยว่า ..เป็นความรัก
โชว์ความจริงเลยว่า ..เป็นความฟุ้ง

โชว์ความจริงเลยว่า ..เป็นความหดหู่
หมดแรง ขี้เกียจ ขี้คร้าน

เวลาดู ! ..ถ้ามันยังเห็นสภาวะว่า ..ฉันเป็นอย่างนั้นนะ !
ดูไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวมันก็จะเห็นสภาวะแท้ ๆ ขึ้นมา ..สักครั้งหนึ่ง

พอเห็นสภาวะแท้ ๆ ขึ้นมาสักครั้งเนี่ยนะ ตอนนั้นน่ะ ..ใช่ !
คือเห็นด้วยสติ แต่เป็นสติแบบเบื้องต้น

..เห็นฉันโกรธเนี่ยเกือบใช่
ยังไม่ใช่สตินะ ..เกือบใช่สติ

เห็นสภาวะแล้วเนี่ย ยังเป็นแค่เบื้องต้น
จิตมันจำความโกรธ

ตอนนั้นมันคล้าย ๆ กับว่าต้องตั้งใจดู
ถ้ายังเป็นการตั้งใจดู ว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น

ขณะนั้นเป็นการฝึกให้เกิดสติ
สติที่เกิดขึ้นเป็นแค่ชิมลาง

ให้รู้ว่าสภาวะมันเป็นอย่างไร
ยังไม่ใช่ ‘สติตัวแท้’ ที่ต้องการ

ฟังอย่างนี้เหมือนยากมั้ย !

นี่บอกให้เห็นว่า ..
มันมีตัวหลอกอยู่ในระหว่างการปฏิบัติอยู่เรื่อย ๆ
มันจะมีตัวหลอกว่าฉันได้สติแล้ว แต่จริง ๆ ยังไม่ใช่ !

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากการบรรยายธรรม ณ ฐณิชาฌ์รีสอร์ท อัมพวา
วันที่ ๑๙ เมษายน ๒๕๕๘

รับฟังเสียงธรรมที่แผ่นซีดีวิถีธรรม ๒
580419_พลิกอกุศลเป็นกุศล แทรก 02.ระวังตัวหลอก ระหว่างเวลา ๐๔.๔๘-๐๗.๔๐
ดาวน์โหลดเสียงธรรมได้ที่ http://bit.ly/2i8EE5x

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๗

พ้นทุกข์ด้วยปัญญา

ความเผลอไป เพลินไปเนี่ย.. จะทำให้ไม่เห็นสภาวะ
ความบีบบังคับ พยายามทำสมถะนี่นะ.. จะไม่เห็นไตรลักษณ์

พอไม่เห็นไตรลักษณ์.. ก็จะไม่เกิดปัญญา
ไม่ถึงจุดหมายแห่งการปฏิบัติของเรา

จุดหมายของการปฏิบัติคือ..
ปฏิบัติแล้วต้องเกิดปัญญา

เพราะว่าจุดหมายหลังจากเกิดปัญญาคือ ..พ้นทุกข์
จะพ้นทุกข์ได้ด้วยปัญญา
จะมีปัญญาได้ด้วยจากการเห็นไตรลักษณ์

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากการแสดงธรรม ณ คอร์สปฏิบัติธรรมเนยยะ
วันที่ ๑ เมษายน ๒๕๕๙

ไฟล์ 590401_ขยายผล-ฮั่นแน่ ! นักปฏิบัติ
แทรก 05.คนกล้า VS คนน่ารำคาญ ระหว่างเวลา ๔๓.๓๒-๔๓.๕๗
ดาวน์โหลดเพื่อรับฟังเสียงได้ที่ http://bit.ly/1Shx4By

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๖

รูป – นาม สอนใจแง่ใด – แง่หนึ่ง

เราต้องเรียนแบบมีความรู้สึกตัว – ตื่นตัวขึ้นมา
เอาความจริงให้จิตดู

แล้วต่อไป “สิ่งที่เห็น” มันจะสอนจิตเอง
“รูปธรรม” ที่เราเห็น ..มันจะสอนตัวเอง

“นามธรรม” ที่เราเห็น ..มันจะสอนตัวเอง
ตัวเองที่ว่านี่นะ คือ ..จิตนั่นเอง !

มันจะสอนว่า..

รูปธรรมก็ไม่เที่ยง นามธรรมก็ไม่เที่ยง
รูปธรรมก็เป็นทุกข์ นามธรรมก็เป็นทุกข์

รูปธรรมก็เป็นอนัตตา นามธรรมก็เป็นอนัตตา
แง่ใด ! .. แง่หนึ่ง !

บางคนก็จะถนัดดูจิต ก็จะเห็นจิตมันไม่เที่ยงได้ง่าย
บางคนถนัดดูกาย ก็จะเห็นกายมันเป็นทุกข์ได้ง่าย

ดูไป ๆ จะมีความเข้าใจสรุปรวบยอดว่า..
ทั้งกายและจิต เป็นอนัตตา

ถ้าเป็นความเข้าใจขนาดที่เรียกว่า
ทั้งกายและจิตเป็นอนัตตา

อย่างน้อย ๆ ก็ได้เป็น “โสดาบัน”

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากการแสดงธรรม ณ บ้านจิตสบาย
วันที่ ๒๔ เมษายน ๒๕๕๙

ไฟล์ 590424_ พระอริยเจ้า มีใจดั่งมฤค Track 08.ความปรุงของใจ ระหว่างเวลา ๐.๐๑-๐.๕๕
ดาวน์โหลดรับฟังได้ที่ http://bit.ly/2izoON0

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๕

จับผิดนักเล่นกล

จิตเนี่ยถูกหลอกให้สนใจข้างนอก
เหมือนโลกนี้เล่นกลกับเรา

แล้วเราก็ถูกโลกนี้หลอกไปเรื่อย ๆ

จับมันไม่ได้สักที.. จับกลนี้ไม่ได้สักที
(แม้ว่า) พอมีพระพุทธเจ้าเฉลยกลแล้วเนี่ยนะ

เราก็ยังมองไม่ออก.. เพราะถูกหลอกอยู่

พระพุทธเจ้าบอกว่า
‘มองเข้ามาข้างใน ดูที่ใจนี้’

ถ้าเข้าใจตรงนี้แล้วนะ ! โลกนี้เล่นกลหลอกเราไม่ได้
พอเล่นกลหลอกเราไม่ได้แล้วเนี่ยนะ.. จะเกิดน้อยลง !

ที่ยังเกิดอยู่เนี่ย (แสดงว่า) ยังถูกมันหลอกอยู่นะ !
ยังรู้ทันมันไม่หมด

(ถ้าฝึก) รู้ทันได้บางตอนบางช่วง
(แม้จะยังถูกหลอกอยู่) แต่ว่าอีกไม่นาน…

ไอ้นักเล่นกลนี้ก็จะหลอกเราไม่ได้แล้ว !
ตอนนี้เราพยายามจับผิดนักเล่นกล..

แล้วไอ้นักเล่นกลนั้น … ไม่ใช่ใครหรอก !
“ใจเราเนี่ยแหละ” !

มันหลอกเรา.. หลอกให้เราไปสนใจข้างนอก
จึงมองไม่ออกว่า มันกำลังเล่นกลอยู่

อย่าให้มันหลอกนานนะ !
หันมาดูที่มัน

จริง ๆ แล้วเนี่ย มันกำลังแสดงอะไรอยู่ตรงนี้

“ไม่ใช่ข้างนอก มันแสดงอยู่ข้างใน”

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากการแสดงธรรม ณ บ้านจิตสบาย
วันที่ ๒๗ เมษายน ๒๕๕๗

แผ่นซีดีบ้านจิตสบาย ๕ Track 2.2
ไม่แทรกแซง – (570427) – เหมือนถูกหลอก ระหว่างเวลา ๑๔.๕๙-๑๖.๑๓

สามารถดาวน์โหลดได้ที่ http://bit.ly/1ZG9YUv

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๔

ยิ้มหวาน ๆ ^___^

ก่อนจะทำกรรมฐานนะ !
ให้ยิ้มหวาน ๆ ก่อน

ยิ้มหวาน ๆ คือ… ใจเบิกบาน
ทำให้ใจเบิกบานขึ้นมาก่อน

สมาธิที่ดี หรือ กรรมฐานที่ดี

ไม่ใช่ซึม ไม่ใช่แน่น
ไม่ใช่หนัก ๆ ไม่ใช่เพ่ง

เพราะฉะนั้น ต้องทำใจเบิกบาน

วิธีทำใจเบิกบาน คือ ยิ้ม
ยิ้มหวาน ๆ ^_________^

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากการแสดงธรรม ณ มูลนิธิมายาโคตมี
วันที่ ๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๙

รับฟังเสียงธรรมที่ลิงก์ วิดีโอ 591030_พักใจ..ไว้กับธรรม
แทรก 03.ปล่อยมือจากราวสะพาน ระหว่างเวลา ๐๑:๒๘:๑๐-๐๑:๒๘:๕๙
สามารถดาวน์โหลดเสียงธรรมได้ที่ http://bit.ly/2eo8CM9

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๓

นักปฏิบัติธรรม (ไม่) ประหลาด !

การเจริญสติในชีวิตประจำวัน เป็นของสำคัญ
วิธีเจริญสติ ไม่ใช่ว่าไปทำตัวแปลกแยกจากสังคม

ไม่ใช่ทำตัวแปลกแยกจากเพื่อน ๆ
(แต่ให้) ทำตัวเนียน ๆ ไปกับสังคม

ให้เขามองไม่ออกเลยว่า.. เรากำลังปฏิบัติธรรมอยู่
เจริญสติไม่ขวางโลก แล้วก็ไม่แปลกแยกจากโลก

อยู่กับโลกได้โดยไม่มีใครรู้ (ว่าเรากำลังปฏิบัติธรรม) เลย !
นักปฏิบัติธรรมไม่ใช่เป็นตัวประหลาด

แต่เป็นตัวที่ไปสร้างสรรค์สังคมให้น่าอยู่มากขึ้น
สังคมที่เขาโดนอะไรหน่อย กระทบหน่อย ก็โทสะเกิด

โดนอะไรหน่อย กระทบหน่อย ก็โลภะเกิด.. ราคะเกิด
เราไม่ไปสร้างความร้อนให้กับสังคมตรงนั้น

เราเห็นมันเกิด – ดับอยู่ในใจ
ไม่ยาก ! .. ไม่ยากนะ !

เพียงแค่เตือนตัวเองบ่อย ๆ รู้ตัวบ่อย ๆ
เตือนสติตนเอง ! !

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากการแสดงธรรม ณ บ้านจิตสบาย
วันที่ ๑๐ มิถุนายน ๒๕๕๕

แผ่นซีดีบ้านจิตสบาย ๒
ไฟล์ 550610 เกร็ดธรรมวันวิสาขบูชา เวลา ๐๑.๐๓.๓๐-๐๑.๐๔.๕๒
สามารถดาวน์โหลดรับฟังได้ที่ bit.ly/25qAyFw

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๒

ของจริงคือปัจจุบัน

จะรู้โทษของกิเลสได้
ต้องเห็นกิเลส นึกเอาไม่ได้ !
ตอนนี้โกรธ จับมาดูให้จิตรู้

เมื่อกี้มีราคะ.. มีสติรู้ราคะเป็นอย่างนี้
เมื่อกี้นี้หลงไป.. มีสติจับมาให้จิตเห็น

แล้วมันก็ไม่เที่ยง แล้วมันก็ดับไป
แล้วมันก็เปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ

ไม่ใช่ไปดับตัณหามั่ว ๆ !

วิธีเห็นกิเลสคือ
มีสติ จับเอาของจริงมาให้จิตดู

.. ‘ของจริงคือ ปัจจุบัน’..

ไม่ยากนะ.. ไม่ยาก
ถ้ารู้สึกว่ายาก แล้วกลัว ! ให้รู้ว่าขณะนั้นเป็นกิเลสอีกตัวหนึ่ง !

เข้าใจมั้ย ?

รู้ให้ทันสภาวะปัจจุบัน.. ดูปัจจุบันไปเรื่อย ๆ

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากการแสดงธรรม วันที่ ๑๘ พฤษภาคม ๒๕๕๔
ไฟล์VDOงานศพ ลพ.ยุทธ – อ.มนัส ตอนที่8 540518 (ระหว่างเวลา ๐.๓๒-๒.๐๑)
สามารถดาวน์โหลดรับฟังได้ที่ http://bit.ly/1sfQuey

วรรคทอง วรรคธรรม#๙๑

ศัตรูของความสงบคือ.. ความคิด
ศัตรูของความจริงคือ.. (อยากได้) ความสงบ
หวังจะสงบ.. จึงเป็นศัตรูกับความจริง

ทุกครั้งที่จิตหนีไป ..
เราไม่ยอมดูว่ามันมี ‘ความฟุ้งซ่าน’ เกิดขึ้น

เรารู้เพียงแต่ว่า.. มันคือศัตรูของความสงบ
เพราะ.. ตั้งใจจะเอาความสงบ

ไม่ได้ตั้งใจว่าจะทำจิตตั้งมั่น
เพราะเราแปลคำว่า “สมาธิ” ว่า “สงบ”
เราจึงอยากจะทำความสงบ

พอมันไม่สงบก็.. อะไรมันคือศัตรูของความสงบล่ะ ?
..ก็คือความคิดของเราเอง !

(เพราะอยากสงบ) พอรู้ว่า ‘คิด’ ก็รีบดึงกลับมา !

ทำอย่างนี้นะ..
ถ้าทำได้.. อยู่ได้แค่สมถะ

แล้วมันจึงไปไม่ถึงปัญญา
มันแสดงความจริงอยู่แล้วว่า..

มันสงบแปบหนึ่ง.. แล้วก็ฟุ้งซ่าน
สงบแปบหนึ่ง.. แล้วก็ฟุ้งซ่าน

มันแสดงความจริงว่า.. มันเกิด – ดับ
มันแสดงความจริงว่า.. อยู่นิ่งไม่ได้

มันแสดงความจริงว่า..ไอ้ที่ฟุ้งซ่านเนี่ย.. ฟุ้งไปเองนะ ไม่ได้อยากฟุ้งซ่านเลย
แต่เราไม่ยอมรับเลย !

ความจริงแสดงอยู่ว่า..
อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
เราไม่ยอมรับเลย

เพราะอะไร ?
เพราะหวังจะสงบ หวังเพียงแค่สงบ
พอมันไม่สงบจึงเห็นว่า.. เป็นศัตรู

เป็นศัตรูกับความจริง..
มันแย่แค่ไหนดูสิ !

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

เรียบเรียงจากการแสดงธรรม ณ มูลนิธิมายาโคตมี
วันที่ ๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๙

รับฟังเสียงธรรมที่ลิงก์ วิดีโอ ไฟล์ 591030_พักใจไว้กับธรรม
แทรก 01.ตามประสบการณ์ของอาตมา ระหว่างเวลา ๒๑.๒๕-๒๒.๓๕
สามารถดาวน์โหลดเสียงธรรมได้ที่ http://bit.ly/2eo8CM9

วรรคทอง..วรรคธรรม #๙๐

น้ำตาไหลแต่ละครั้งให้ .. “รู้ทัน”

“กุศลที่เป็นปีติ ท่านก็ไม่ให้จมในปีติ
ความโศกที่ว่าเป็น ‘ความพลัดพราก’
ก็ไม่ไห้จมกับความคิดซ้ำในความพลัดพรากอันนั้น
จนกลายเป็น.. ร้องไห้

จะร้องไห้ด้วย ‘ปีติ’ หรือ ‘พลัดพราก’ ให้รู้ทัน !
ไม่ให้จมนานนะ !
น้ำตาไหลแต่ละครั้งให้ “รู้”

แยกให้ออกว่าเป็น ‘กุศล’ หรือ ‘อกุศล’
แล้วไม่ว่าจะเป็นกุศล หรือ อกุศล.. รู้ทันไหม ?

ถ้ารู้ไม่ทัน ใช้ไม่ได้ทั้งคู่”

พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล
เรียบเรียงจากการแสดงธรรม

งานทำบุญอุทิศส่วนกุศลคุณพ่อสำรวย
ณ สวนธรรมประสานสุข
วันที่ ๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๙

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล
เรียบเรียงจากการแสดงธรรม งานทำบุญอุทิศส่วนกุศลคุณพ่อสำรวย
ณ สวนธรรมประสานสุข วันที่ ๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๙

รับฟังเสียงธรรมที่ลิงก์
ไฟล์ 591022_บุญอุทิศให้พ่อ ระหว่างเวลา ๑๕.๐๐- ๑๕.๕๐
สามารถดาวน์โหลดเสียงธรรมได้ที่ http://bit.ly/2eeCpvj