Category Archives: วรรคทอง วรรคธรรม

เพราะตั้งเป้าหมายไว้ผิด…อยากสงบ!

เพราะตั้งเป้าหมายไว้ผิด…อยากสงบ!

วรรคทอง…วรรคธรรม #๕

…เพราะตั้งเป้าหมายไว้ผิด! อยากสงบ
แล้วพอมันแสดงความไม่สงบ..ไม่ชอบมัน!
ครูบาอาจารย์ท่านจึงบอกว่า…
ตั้งเป้าหมายใหม่ให้ถูก เราจะเรียนรู้ความจริง เพราะฉะนั้นมันแสดงความจริงให้เห็นแล้วว่า
มันหนีไป อาการหนีเกิดขึ้นแล้วจริงๆ
ให้รู้ว่ามันเผลอไป..ขณะที่รู้ว่าเผลอ
ขณะนั้นมีสติ เป็นขณะที่เป็น…กุศล
ขณะที่เป็นกุศลขณะนั้น..ไม่เผลอ
เพราะความเผลอเป็น…อกุศล
ในขณะที่รู้ว่าเผลอนั้น จิตกลับมาเอง
ไม่ต้องดึง ไม่ต้องลาก ไม่ต้องบังคับ
แต่เดี๋ยวมันก็เผลอใหม่
ขณะที่มีสติ ก็เป็น อนัตตา
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป …

ธรรมบรรยายโดย
พระอาจารย์กฤช นิมมโล
บ้านจิตสบาย 2

วรรคทอง…วรรคธรรม #๔

วรรคทอง…วรรคธรรม #๔

การที่มีโทสะแล้ว เกิดขึ้นแล้ว แล้วรู้ทัน เรียกว่า มีการปฏิบัติธรรม
เกิดขึ้น พอรู้ทันนี่ ถ้าสิ่งนั้นควรแก้ ก็แก้นะ!
แนะนำกันไปโดยที่ไม่มีโทสะ
การแนะนำจะถูกต้องสมเหตุสมผล
แล้วก็ใช้คำพูดได้เหมาะสมกว่า
ถ้าเราไปเห็นแล้วเกิดความไม่พอใจ
เกิดโทสะขึ้นมาแล้ว ไม่รู้ทันโทสะนั้น พูดออกไปทั้งๆที่มีโทสะ
การพูดครั้งนั้นก็มีรากเหง้าที่ไม่ดี
ภาษาพระเรียกว่า มีอกุศลมูลเกิดขึ้น
คำพูดที่พูดออกมาทั้งๆที่มีโทสะ
คำพูดครั้งนั้น ถือเป็น…วจีทุจริต

คำพูดที่เป็นราคะก็มีนะ!
เห็นแล้วเกิดอยากจะพูดกับคนนี้
มีราคะขึ้นมาแล้วพูดทั้งๆที่มีราคะ
คำพูดครั้งนั้นก็มีรากเหง้าเป็นอกุศลเรียกว่า อกุศลมูล
มันจะพูดแบบเจือกิเลส พูดหว่านล้อม
พูดอะไรแบบหวานเว่อร์เกินจริง
พูดทั้งๆที่มีราคะ มีโทสะ
คำพูดทั้งๆที่มีกิเลสอยู่นี่นะ เป็นคำพูดที่เป็นอกุศล
จะเห็นว่า ถ้าเราพลาดนี่ เราจะสร้างอกุศลได้ง่าย
แต่ถ้าเรารู้เราก็จะสร้างกุศลได้ง่าย
แค่มีกิเลสแล้วรู้ทัน ก็เป็นกุศลแล้ว คือมี “สติ”
แต่ถ้ามีกิเลสแล้วรู้ไม่ทัน แล้วทำอะไรไป พูดไป ทำไป
การกระทำครั้งนั้นเป็นอกุศล
สะสมอนุสัย สะสมสิ่งที่ไม่ดีไม่งาม
แล้วชีวิตเรานี่นะ..ความน่ากลัวก็คือว่า
ทุกขณะที่ยังมีชีวิตอยู่

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล
เรียบเรียงจากการบรรยายธรรมในหัวข้อเรื่อง “ปฏิบัติธรรม…ง่ายนิดเดียว”
ณ หอศิลป์ เซเว่นรังสรรค์ อาคารธาราสาทร
วันที่ ๓ ตุลาคม ๒๕๕๗

จุดหมายในการปฏิบัติ

จุดหมายในการปฏิบัติ

วรรคทอง…วรรคธรรม #๓

“จุดหมายในการปฏิบัติ”

จุดหมายในการปฏิบัตินั้น
เราปฏิบัติเพื่อ…ให้พ้นทุกข์
จะพ้นทุกข์ได้…ต้องมีปัญญา
จะมีปัญญาได้…เมื่อมีญาณทัศนะ
จะมีญาณทัศนะได้…เพราะว่า
เห็นลักษณะของสภาวธรรมต่างๆ
ว่ามันไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา
จิตที่เราไปเกิดมีปราโมทย์ มีปีติ
มีปัสสัทธิ มีสุข มีสมาธิ ได้
จะส่งผลให้เกิดมีปัญญาขึ้นมา สมาธิที่เกิดจากธรรม ๕ อย่างนี้
มีความรู้ ความเห็น หรือมีญาณทัศนะ
คือ…เห็นตามที่มันเป็น โดยไม่ได้มีความคิดเข้าไปแทรก
พอจิตตั้งมั่นแล้ว จะเห็นสิ่งต่างๆ ตามที่มันเป็นว่า…มันเกิดขึ้น! ดับไป!
เกิดขึ้น! แล้วก็ดับไป!….

ธรรมบรรยาย…โดย
พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล
๒ ธ.ค. ๒๕๕๕

เราควรทำ “ธรรมที่ไม่เนิ่นช้า”

เราควรทำ “ธรรมที่ไม่เนิ่นช้า”

วรรคทอง…วรรคธรรม #๒

เราควรทำ “ธรรมที่ไม่เนิ่นช้า”

ปรารถนาน้อย นี่คือ …เรากำลังปรารถนาน้อยอยู่
ก็ไม่ปรารถนาให้ผู้อื่นรู้ว่า…
เรากำลังปรารถนาน้อยอยู่

เรา…สันโดษอยู่
ก็ไม่ปรารถนาให้ผู้อื่นรู้ว่า เราเป็นผู้สันโดษ
สันโดษก็สันโดษไปโดยไม่ต้องประกาศ

เรายินดีในที่…สงัด
ก็ไม่ปรารถนาให้ใครรู้ว่า…เรายินดีในที่สงัด

เรากำลังทำ…ความเพียร
ก็ไม่ปรารถนาให้ใครรู้ว่า… เรากำลังปรารถความเพียรอยู่

เรามี…สติแล้ว ตื่นแล้ว
ครูบาอาจารย์ชมแล้ว ก็ไม่ปรารถนาให้ใครรู้ว่า…
เราเป็นผู้มีสติแล้ว ตื่นแล้ว

เรามี…สมาธิ
ก็ไม่ปรารถนาให้ใครรู้ว่า…
เรามีสมาธิจิตตั้งมั่นแล้ว

เรามี…ปัญญาแล้ว
ก็ไม่ปรารถนาให้ใครรู้ว่า… เรามีปัญญาแล้ว

คือ ทำดี ทำไป ไม่ต้องให้ใครรู้
“ดี” ควรทำ แต่ไม่ควร…อวด!!!
ไม่ปรารถนาที่จะให้ใครเห็นความดีของเรา
ธรรมบรรยายโดย…พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล บ้านจิตสบาย
๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๗

วรรคทอง…วรรคธรรม #๑

วรรคทอง…วรรคธรรม #๑

เวลาเราตั้งเป้าหมายในการเรียน
พุทธศาสนา หรือมาปฏิบัติธรรม
ต้องให้ได้ถึงขั้นที่ว่า …
มีความเข้าใจนี้เกิดขึ้น มีปัญญารู้เห็นไตรลักษณ์…ตรงนี้ด้วย
อย่าพอใจเพียงแค่เป็น “พระพรหม”
หรือนั่งรอให้คนอื่นมาเนรมิตให้ มันอาจไม่ได้ดั่งใจ
สิ่งที่น่าปรารถนา น่าตั้งเป้าหมาย
สิ่งที่น่าตั้งใจเอาไว้…! ในฐานะที่เราเกิดมาพบพระพุทธศาสนา
คือควรให้ถึงซึ่ง…ปัญญาพ้นทุกข์
เวลาที่เราเจอ ใครที่เราจะบอกต่อได้ ควรบอกต่อให้เขาถึงตรงนี้ด้วย
ถึงจะเป็น…เพื่อนที่ดี

ธรรมบรรยายโดย พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล
เรียบเรียงจากการบรรยายธรรม ณ บ้านจิตสบาย
วันที่ ๗ เมษายน ๒๕๕๗